Banyo ritüeli

Sonbaharın sonlarında gelen kendine özgü bir yorgunluk vardır. Günler kısalır, takvim dolar ve yıl sonu teslim tarihleri ile tatil planlarına dair ilk konuşmalar arasında bir yerde, artık hiçbir şeyi fark etmediğinizi fark edebilirsiniz. Hızlıca yemek yer, hızlıca duş alır ve yarının listesi zihninizde dönerken uykuya dalarsınız. Bu size tanıdık geliyorsa, yalnız olmadığınızı lütfen bilin. Bu durum aynı zamanda, en sevdiğiniz insanların bu mevsim ne almak isteyeceğini belki d

Kış banyosu başlı başına bir şifadır. Ritüeli iyi bilirsiniz: Soğuğu dışarıda tutmak için kapatılmış oda, tavana doğru kıvrılan buhar, dışarıdan içeri doğru ısıtan sıcak baharatlarla zengin bir kese. O kuşatılmanın, derin bir kış banyosunun ikinci bir deri gibi sizi sarmalamasının rahatlığı vardır. Ama ilkbahar kuşatılma istemez. İlkbahar; açıklık, nefes ve dünyanın yeniden canlandığını, tam ortasında dururken hissetmenin o özel hazzını ister.

Şu anda yapabileceğiniz en devrimci şey yavaşlamaktır. Bunu söylüyorum çünkü kendi bedeninize, zamanınıza ve ruhunuza nasıl davrandığınız, hayatınızdaki her şeyin üzerine inşa edildiği temeldir. Üretkenlik önemlidir, ama esenliğiniz pahasına değil.

Son zamanlarda bunu sıkça düşünüyorum, özellikle de kendimi tükenmiş ve sıkılmış hissettiğim; her şeyin gürültülü, acil ya da durmaksızın talepkâr olduğu günlerde. O günlerde duş, sadece bir alışkanlık değil, aslında bir can simidi. Ve zamanla, bilinçli bir şekilde, onu gerçekten böyle hissettirmeyi öğrendim.